"Yıllarca aynı şehirde, Erzurum’da birlikte yaşadık. Öğrenci olduğumuz yıllarda da, akademik hayatımızın önemli safhalarında da hep yanımızda idi. Adı geçtiğinde aklımıza hemen tarih, hikmet ve hakikat, mücadele ve azim, samimiyet ve tevazu gelirdi.  Yaşayan ve öğreten olmak zordur. O’nda bunu gördük biz.  Mücadele eden ve öğreten olmak zordur.  Bu da O’nda belirginleşen bir özelliktir. Öğretip de tevazu göstermek de zordur. Bu da Hocamızın en önemli özelliklerindendir. İçtenliği ve dost canlılığı örnek olacak cinstendir.  Tarih konusunda bir tartışma olsa, bunu bir İhsan Hocamıza soralım derdi herkes. Severdi, sevilirdi. Yıllar var ki, Viyana’da yaşıyor. . Orada da değişen bir şey olduğunu sanmıyorum. Hemşehir olanlar  şanslı olduklarının bilincindedirler elbette. Temsil ettiği tek düşünce Hazreti Âdem’den beri süregelen yegâne hikmet düşüncesidir. Benim açımdan bir başka hoş ve önemli özelliği de sanata, edebiyata ve bunlarla ilgilenenlere verdiği kıymettir. Her ne zaman bir araya geldik ve O’nunla sohbet etme imkanı buldum, gözlerindeki o tatlı tebessüm hep içimi ısıttı ve unutmadım. En son mayıs ayında Kocaeli Kitap Fuarında görüştük; çehresinde o hiç değişmeyen dost ve mümin ifadesiyle, gülümsüyordu yine.

Hep yürüdü yıllardır… yol onun için sonsuzluğa gidiyor.
Hep söyledi yıllardır; söz onun için sonuzluğun anahtarıdır.
Hep sonsuzluk bilinciyle yaşadı yıllardır; sonsuzluk, sahibine her şeyin sahibine gidiyor.

O’na İstanbul’dan selam ve hürmetlerimi gönderiyorum, ellerinden öpüyorum."